Historia RCKiK Wrocław
Stacja Przetaczania Krwi we Wrocławiu była jedną z trzech pierwszych w powojennej Polsce. Organizacji placówki podjął się prof. dr med. Zdzisław Jezioro. Załogę punktu krwiodawstwa tworzyli pracownicy szpitala, wśród nich wyróżniający się zaangażowaniem i dobrą organizacją pracy dr Tadeusz Dorobisz oraz pielęgniarka Jadwiga Wolak i laborantka Cecylia Cicha. Krew pobierano na sali operacyjnej, a badania laboratoryjne wykonywał Zakład Mikrobiologii Lekarskiej profesora Hirszfelda.
W 1950r. na wniosek dr Michale, ordynatora oddziału chirurgicznego ówczesnego szpitala „Spółki Brackiej” w Wałbrzychu, przystąpiono do organizacji Powiatowej Stacji Krwiodawstwa w tym mieście. Była to pierwsza terenowa Stacja w kraju, która stopniowo, pod kierownictwem dr Dzika, usamodzielniła się, obejmując jako odrębna jednostka w zakres swej działalności obszar 1/3 województwa dolnośląskiego.
Rozpoczęto również organizowanie sieci placówek terenowych, zakładając 7 pierwszych punktów krwiodawstwa przy szpitalach powiatowych w Bystrzycy, Cieplicach, Jaworze, Kłodzku, Legnicy, Nowej Rudzie i Zgorzelcu.
Lata 1949-1951 były dla Stacji czasem reorganizacji. Przeniesiono się do kamienicy otrzymanej od Polskiego Czerwonego Krzyża, położonej przy ul. Węglowej 5 (obecna ul. Czerwonego Krzyża). Przyjęto do pracy nowe osoby, wśród których były późniejsze wielkie nazwiska Służby Krwi – Wanda Dzierżkowa, Julian Olearczyk i Tadeusz Partyka. Dzięki specjalistom z zakresu krwiodawstwa i krwiolecznictwa wrocławska Stacja stała się przodującą w polskiej Służbie Krwi.

